یکم : برنامه گلها

طبق معمول برخی اشعار که نامفهوم شنیده ام را با رنگ زرد مشخص کردم و از دوستانی که به دیوان اشعار شاعران نامبرده دسترسی دارند خواهش می کنم در بخش نظرات وبلاگ آنها را اصلاح کنند .

یک شاخه گل 442

مایه : بیات ترک

آواز : محمود محمودی (خوانساری)

غزل آواز : عماد خراسانی

همنوازان آواز : رضا ورزنده ، حسن ناهید

تکنوازان : احمد عبادی ، جهانگیر ملک

اشعار متن :طبیب اصفهانی ، ابدال اصفهانی ، کاتبی ترشیزی ، یحیی لاهیجی

گوینده : روشنک

 دانلود برنامه گلها

نخست خانم روشنک اشعاری را گاه به همراه ارکستر گلها و گاه به سه تار عبادی دکلمه می کند :

آتش ناله ما بس که جهان را افروخت         هر که را می نگری زآتش ما می سوزد

محفل امشب ز فروغ رخ ساقی گرم است    دل جدا باده جدا شمع جدا می سوزد

خضر اگر غوطه به سرچشمه حیوان دیدم    بس که دلسوخته ام آب بقا می سوزد

درد دل من نهفتنی نیست        این درد جگر که گفتنی نیست

بگذشت بهار و وا نشد گل       این غنچه مگر شکفتنی نیست

حالی که مرا بود ز عشقت        دانستنی است گفتنی نیست

 نظر افکنی به هر کس به منت نظر نباشد        شده ام اسیر دردی که از آن بتر نباشد

به کجا بریم جانی که ز هجر تو نسوزد                 بکشد هزار کس را و تو را خبر نباشد

پی عاشقی نهادم قدمی و دانم آخر                فکند رهم به جایی که از آن گذر نباشد

ای خوش آن روز که از دست تن و جان برهم      هر تعلق که به جز عشق بود زآن برهم

دردسر تا به کی و محنت سامان تا چند             ترک سر گویم و از محنت سامان برهم

برو ای رشته جان ، سوزن عیسی به کف آر             تا بدوزم دل و از چاک گریبان برهم

رفته ام از ؟؟                                                           ؟؟ نخواهم که از ایشان برهم

آواز :

درآمد

نوبهار آمد و شد موسم شیدایی ما                  ما و جام می ما و سر سودایی ما

ای که با اهل هوس انجمنی ساخته ای          رحمتی کن به وفاداری و تنهایی ما

دشتی

چیست ای دل ، چمن امروز تماشا دارد     که به گلکشت شد آن سرو تماشایی ما

جامه دران ؟

اندرین شهر بتی نیست به زیبایی تو       غم ندارم که کسی نیست به رسوایی ما

شکسته

نوبهار آمد و شد موسم شیدایی ما                  ما و جام می ما و سر سودایی ما

فرود با تحریر

دوم : برنامه خصوصی

با سلام این بار برنامه ای خصوصی با صدای عاشقانه محمودی و تار آقای فریدون حافظی تقدیم می گردد :

اجرای خصوصی

دستگاه : شور

آواز : محمود محمودی (خوانساری)

تار : فریدون حافظی

غزل آواز : سعدی

آواز :

آن را که غمی چون غم من نیست چه داند      کز هجر توام دیده چه شب می گذراند

وقتست که از پای درآیم که همه عمر                 باری نکشیدیم که به هجران تو ماند

سوز دل یعقوب ستمدیده ز من پرس                که احوال دل سوخته دل سوخته داند

ضربی :

متاسفانه اشعار ضربی خوب شنیده نمی شوند ! 

دانلود برنامه خصوصی